Op een akkoordje gegooid

Op een akkoordje gegooid

Vandaag hebben we het bestuursakkoord dat we met Vooruit zijn overeengekomen wereldkundig gemaakt. Het heeft wat langer geduurd dan ik had gehoopt -en op de installatievergadering van de gemeenteraad ook had aangekondigd- maar er was natuurlijk ook geen reden om overhaast tewerk te gaan. Het akkoord werd door beide partijbesturen unaniem goedgekeurd op zaterdag 18 januari, maar dat ging zowel bij ons als bij Vooruit gepaard met enkele suggesties om het akkoord nog te versterken. Ondertussen vonden die hun weg naar de juiste plek in de tekst, en die werd ook netjes opgemaakt. Zodat het akkoord ook wereldkundig kon worden gemaakt.

Zeggen dat ik blij ben met dit akkoord zou een understatement zijn. Ik ben er uiteraard sterk mee opgezet dat heel veel zaken waar ik al jaren voor en achter de schermen voor pleit hun weg hebben gevonden naar het bestuursakkoord, en daarmee een leidraad zijn geworden voor het beleid. Uiteindelijk staan er 620 concrete punten in het akkoord. Dat is veel. Voorspelbaar gaat iemand vragen of die allemaal even prioritair zijn, en daarop is het antwoord uiteraard “neen”. In het Meerjarenplan, dat nog opgemaakt moet worden, zullen de prioriteiten alvast financieel meer naar voren komen.

Maar eigenlijk is de tegenstelling tussen prioritaire en minder prioritaire punten vals. Zolang er geen andere zaken door in het gedrang komen, is zelfs het minst belangrijke punt uit het akkoord de moeite waard. Het is een valse tegenstelling. Wie tomatensoep kookt doet daar uiteraard best tomaten in, en de kok die er geen heeft, die spoedt zich dus best naar de groenteboer om er te gaan halen. Als die daar toch is, tijm ziet liggen en denkt “dat smaakt wel in tomatensoep”, dan moet die daar niet voor op de vingers worden getikt. In tegenstelling tot tomaten is tijm niet prioritair, maar als de aankoop van tijm die van tomaten niet in gevaar brengt… waarom niet ?

Als ik er zelf één favoriet punt mag uitpikken, dan is het 221 (al komt 106 in de buurt) : een langetermijnvisie op de stationsomgeving. Het station zit in het DNA van onze gemeente, zoals het project Lijn 3 aantoont, en er is echt veel meer potentieel daar dan er vandaag uitkomt. Het gaat tijd vergen om dat tot zijn recht te doen komen, maar ik hoop dat we er wel snel een mooi plan voor kunnen maken.

De collega’s van cd&v reageerden ondertussen fel op het “uitblijven” van het bestuursakkoord. Ik begrijp hun ongeduld – we werden zelfs ingehaald door Bart De Wever en C°, al waren die enkele maanden eerder vertrokken. En uiteraard maakten ze dat ongeduld wereldkundig. Dat had evenwel ook in een persbericht zonder leugen gekund : het akkoord werd door N-VA/PLE even goed goedgekeurd als door Vooruit. De onderhandelaars hoefden het ook niet te “verkopen”, de tekst zelf overtuigde alvast het N-VA/PLE-bestuur met gemak. Zo doen we in Essen normaal niet aan politiek. Als je een zin begint met “de realiteit is…” dan moet wat daar achter komt ook waar zijn. Anders doe je aan fake news. Letterlijk. Indien echt nodig kan je een zin beginnen met “we vragen ons af of…”. En neen, dit soort uitschuivers hebben wij de voorbije 24 jaar niet gemaakt – en mocht cd&v dénken van wel, dan nog is over de schreef gaan na twee maanden wel érg snel. Niet voor herhaling vatbaar.

Reageren is niet mogelijk.