And so it begins... USA

23 07 2016 - 23:55


Hillary2016 Gisteren eindigde de Republikeinse conventie in Cleveland. Waar Donald Trump zowaar genomineerd werd als presidentskandidaat. Hoe diep kon de partij van Lincoln, Eisenhower en zelfs die van Reagan en (twee keer) Bush eigenlijk vallen ? De kroning levert vreselijke toneelstukken op, van mensen die totaal andere ideeën dan Trump hebben, er een andere visie op nahouden en gruwen van zijn stijl, en die vervolgens toch hun "endorsement" voor de man uitspreken. Zoals Paul Krugman het opmerkte is het ver gekomen als alleen Ted Cruz, de aartsconservatief die zoveel vijanden gemaakt heeft dat hij door de ex-fractievoorzitter van zijn eigen partij "Lucifer" werd genoemd, als enige met zijn eer intact de conventie kon verlaten. Hij gaf een speech waarin hij niet opriep voor Trump te stemmen.

Ik hoop dat zijn landgenoten dat ook effectief niet doen. Dat ze leren uit het Brexitreferendum dat slechte keuzes maken in een democratie ook echte consequenties heeft. Verkiezingen doen ertoe, het is geen spel of show, geen grap of een kans om eens goed af te geven op "het systeem". De leiders die verkozen worden zouden wel eens echt hun ideeën kunnen uitvoeren - en dat systeem kan je wellicht beter proberen bij te sturen dan omver te schoppen, als je niet zelf onder het puin wil belanden.

Overigens roept de episode ook in het algemeen vragen op over de rechtstreekse verkiezing van partijleiders of presidentskandidaten. Dat klinkt wel democratisch, maar kan er ook toe leiden dat partijen plots een andere koers gaan varen. Dat ze plots voor iets anders staan dan waar hun mandatarissen jaren voor hebben gepleit. Wat dan weer vragen oproept bij al die mensen die eerder voor de partij kozen. Je zal maar een Republikein zijn, die zoals het Republikeinen past, voor vrijhandel en een actieve rol van de VS in de wereld pleit. Of een Labourvertegenwoordiger die plots vaststelt dat zijn partij door Corbyn naar het model van Podemos of Syriza (zeg maar onze PVDA) wordt geleid, terwijl je zelfs als sociaal-democraat werd verkozen. Ik ben voor interne partijdemocratie, maar toch wel liefst met enige garanties dat partijen ook zichzelf blijven. Want wie zich in het kernverhaal van een partij niet terugvindt, moet niet proberen die te gaan leiden. Die moet een andere partij oprichten...

Terug naar de VS. Ik heb altijd gevonden dat Hillary Clinton een uitstekende presidentskandidate zou zijn, maar nu rust er wel een heel zwaar gewicht op haar schouders. Hopelijk houdt ze er rekening mee dat ze niet alleen de president van links en centrum-links* Amerika zal moeten worden - en daarna zijn. Ze heeft nu de zware taak om al wie de VS en bij uitbreiding de wereld een goed hart toedraagt te verenigen en achter zich te scharen. May God bless her. And may God bless the United States of America. Ze zullen het nodig hebben...

*Wat in de VS centrum-links is, is bij ons overigens centrum-rechts, aangezien het midden van het politieke landschap elders ligt. Altijd nuttig om te onthouden, ook bij andere vergelijkingen tussen de politieke partijen in verschillende landen.

Het goede spoor

19 07 2016 - 13:08


Sjorring Die ochtend op de trein van Essen naar Brussel... In Mortsel stapt een grote groep scouts op. Duidelijk op weg naar hun kamp. Hoewel ze niet echt lawaai maken maar gewoon vrolijk beginnen genieten van een nieuw stukje van de mooiste tijd van hun leven reageren sommige pendelaars wat geïrriteerd. Ach, het overkomt mij ook wel eens. Ochtendlijke drukte op de trein is niet altijd even welkom. Maar vandaag heb ik er geen probleem mee. Het duurt dan ook maar een minuutje of twee om vast te stellen dat het met die scoutsgroep wel goed zit. Ik zou er meteen mijn kinderen (die ik niet heb, dat maakt het toch wat eenvoudiger) aan toevertrouwen.

Vorige week kwamen hun collega’s uit Gooreind in het nieuws. Omdat een leider negen kinderen in een auto vervoerde naar een dropping, toen hij tegen een (door iedereen erkend als bijzonder slecht geplaatste) elektriciteitspaal reed. De kranten stonden er vol van. Ze schreven er wel bij dat de leider niet had gedronken en niet te snel reed. “Nogal wiedes,” dacht ik toen. Wat hadden ze dan gedacht ?

De nationale scoutsleiding nam direct afstand van de betrokkene : het verkeersreglement moet strikt worden gevolgd. Negen kinderen in een auto, geblinddoekt, dat mag niet. Konden ze anders reageren ? Toch weet ik bijna zeker dat ze daar bij Scouts en Gidsen Vlaanderen eigenlijk dezelfde afweging hebben gemaakt die ik in mijn hoofd maakte. Stel, je hebt als leider een goed voorbereide, licht avontuurlijke en vooral leuke dropping uitgewerkt, maar die kan alleen doorgaan als je negen kinderen in één auto vervoert. Wat doe je ? Wel, alle omstandigheden zijn anders, maar ik zou wellicht destijds ook de beslissing hebben genomen om door te gaan. En als een andere leider de beslissing zou hebben genomen, zou ik ze als groepsleider hebben uitgelegd en verdedigd, ook na een ongeval. Waarmee ik niet gezegd heb dat het mag, natuurlijk. Of dat ik het zou aanmoedigen. Verre van. Er had naar betere oplossing moeten worden gezocht. Maar ik kan me dus wel een beslissingsproces op het terrein inbeelden dat tot dit besluit leidt, en dat toch een zorgvuldig proces vinden. En ik vind dus ook dat er onnodig op dit ongeval werd gefocust. Gelukkig leidde het ook tot tegenreacties.

Doe dus geen domme dingen, scoutsleiders en –leidsters van Mortsel. Maar wees ook niet te bang om eens een fout te maken, om uit te proberen, om onnozel te doen. Ga de uitdaging, het avontuur, niet zomaar uit de weg. Doe het voor jezelf, en voor de kleine en grote scoutsjes die aan jullie werden toevertrouwd. Alvast bedankt uit naam van hun ouders, van hun leerkrachten, van hun vrienden, hun latere werkgevers. Uit naam van de samenleving en de democratie ook. Maak er een fantastisch kamp van.

Met KSA-groeten !

Oost is Oost, en West is West - maar de twee zijn voor altijd op elkaar aangewezen

17 07 2016 - 23:24


BlauweKerk Brussel deelt de titel van EU-hoofdstad voor zes maanden met Bratislava. Slovakije zit immers de Raad van de EU voor. Dus bracht ik enkele dagen door in die kleine maar charmante stad, waar de informele EPSCO-ministerraad doorging. Ik was nog nooit in Slovakije geweest, en het bezoek brengt mijn score qua "bezochte EU-landen" op 27/28. Jammer genoeg brengt de "Brexit" mij alvast niet dichter bij de perfecte score, daarvoor ben ik al iets te vaak over het Kanaal (eigenlijk vooral onder het Kanaal) gereisd. Maar de Schotten kunnen anderzijds het probleem ook niet verergeren, want Edinburgh en zelfs het meer van Loch Ness zijn al lang afgevinkt op de "bucket list"...

Die Brexit hing uiteraard als een schaduw over de raad, de eerste in ons domein na het referendum. De eerste ook na de "omnishambles" in het Verenigd Koninkrijk, waaruit Theresa May sneller dan verwacht naar voren trad om het premierschap op zich te nemen, en vervolgens de Brexiteers te straffen door ze de verantwoordelijkheid te geven om hun beloften waar te maken. Zodat er nu een minister van buitenlandse zaken is die door zijn Franse collega een "leugenaar" werd genoemd (terecht, overigens) en een minister van buitenlandse handel die zelfs ná zijn benoeming verklaarde dat zijn land de EU-markt zal inruilen voor een markt die tien keer zo groot is - dat is 2,5 keer de totale wereldmarkt dan. De Britse vertegenwoordiger haalde aan zelf niet voor de Brexit te hebben gestemd, maar een Brits standpunt over wat de Commissie wel of niet zou moeten doen klinkt nu toch wel erg bizar.

Wisten we veel dat een nog zwaardere schaduw boven het hoofd hing... Op donderdagavond werd de wereld opgeschrikt door de aanslag in Nice. Hopelijk wordt zoiets nooit "gewoon", maar het valt moeilijk te ontkennen dat er een soort vast reactiepatroon ontstaat. Dag twee van de vergadering begon met een minuut stilte. Ik ben ook mijn tussenkomst nadien begonnen met enkele zinnen over de aanslag. Al besef ik dat zoiets onvermijdelijk hol moet klinken, zelfs wat wereldvreemd. Het is ook niet echt evident om verder te gaan dan wat standaardformuleringen. En uiteindelijk past alleen dezelfde vastberadenheid dan bij de vorige gelegenheid. Liberté, Egalité, Fraternité is wat Europa definieert, en dat zullen ze niet temmen - om te refereren naar de twee nationale feestdagen die in dezelfde week gevierd werden. Maar het blijft verdomd moeilijk. Ik begrijp erg goed de mensen die naast bloemen voor de slachtoffers in Nice ook stenen of afval voor de dader neerlegden.

's Anderendaags, na de vergadering, brak een tweede nacht van "Breaking News" aan. Het Turkse leger probeerde een staatsgreep te plegen. Ofwel was die echt niet goed genoeg voorbereid, ofwel is Turkije door het oog van de naald gekropen. Ofwel is het allemaal in scène gezet geweest. Dat leek even een logische verklaring, maar bij nader inzien voldoet het niet. President Erdogan heeft vervolgens van de situatie gebruik gemaakt om de eigen macht te versterken. Daarmee heeft hij Turkije zonder enige discussie echt weggeleid van het pad van de liberale democratie, waar leiders verkozen worden en vrijheden gerespecteerd - ook vrijheden die de verkozen leiders niet aanstaan.

Op Twitter en in de pers ontstond was discussie over de vraag of een militaire staatsgreep die erop gericht is om die liberale democratie te herstellen niet legitiem kan zijn. In theorie misschien wel, maar in de praktijk lijkt het me te veel een vrijbrief voor militaire machthebbers die ook geen democraten blijken. De Turkse oppositie, de VS en de EU deden er dan ook goed aan om de staatsgreep te veroordelen. Maar een even strakke veroordeling van de maatregelen die Erdogan nadien heeft genomen dringt zich op. Wie op een week tijd duizenden militairen, rechters, ambtenaren... kan identificeren als staatsvijandig had die lijst natuurlijk al lang klaarliggen. En als die inderdaad allemaal hadden meegewerkt, dan had de staatsgreep moeten lukken. Een bewijs uit het ongerijmde heeft zoiets...

En zo moet ik nu formeel mijn mening herzien. Ik heb altijd gevonden dat Turkije in de EU thuishoort. Dat geldt niet meer zolang de AKP aan de macht is en de democratie niet volledig is hersteld. In de NAVO houd ik hen dan weer liefst wel aan boord.

Zo werd de trip naar Bratislava vooral bewogen door wat er elders gebeurde. Kom je er ooit toch eens, vergeet dan niet om de "blauwe kerk" te bezoeken. Als de smurfen te kerke gaan, dan is het ongetwijfeld daar !

Bij een vertrek

25 06 2016 - 15:28


Secretarisvogel Als ambtenaar een collega uitwuiven is niet zo moeilijk. Je onderlijnt de (hopelijk grote) verdiensten van de vertrekker, de goede samenwerking en de vriendschap. Ik heb het al vaak gedaan, onlangs nog voor de Italiaanse EMCO-afgevaardigde die na vele jaren afscheid nam. Als politicus een mede-bestuurder het beste wensen is ook niet zo complex : je maakt een balans op, waarbij je voor een keer de dagdagelijkse discussies overstijgt, waardeert de (hopelijk grote) inzet...

Als politicus iets zeggen over een ambtenaar die vertrekt is wat minder voor de hand liggend. Het „primaat van de politiek” dicteert immers dat alles wat fout ging toegeschreven moet worden aan de politieke bestuurders. En de interne keuken, wel die is vooral een zaak van de ambtenaren zelf.

Als gemeenteraadslid niets zeggen over een gemeentesecretaris die na 35 jaar vertrekt is nochtans ook geen optie. Gisterenavond kreeg Ronny Frederickx een mooie afscheidviering. Over hoe hij de interne werking van de gemeente vorm gaf, ga ik me niet uitspreken. Ik denk wel dat we, als politiek, hem daar af en toe te veel vrijheid in gaven, maar dat is onze fout, niet die van hem. Over zijn manier van samenwerken met het personeel ga ik ook al niet. En het gemeentebeleid in de afgelopen decennia, wel daarop moet ik Herman, Frans en Gaston aanspreken.

Op het snijpunt van politiek en het bestuursapparaat hebben Ronny en ik af en toe gebotst, met name over het inzagerecht. Maar zelfs op dat vlak ligt de uiteindelijke beslissing bij het schepencollege. En zoals Herman Suykerbuyk het gisteren zei : „Ronny deed niet altijd goed voor iedereen, dat kon ook niet, maar hij deed ook voor niemand altijd verkeerd.” Als raadslid kon ik op medewerking rekenen bij het uitvoeren van mijn taken, op uitleg waar ik erom vroeg - en een enkele keer zonder erom te vragen, wat dan een signaal was om bijzonder goed te luisteren.

Ronny verklaarde zich op zijn afscheidviering een overtuigd „lokalo”, en die overtuiging van het belang van de openbare besturen deel ik met hem. Hij pleitte bovendien voor een beter gebruik van de talenten van de ambtenaren én van de raadsleden. Met die laatste, zeer terechte, oproep verbaasde hij me een beetje.

Er ging bij de viering veel aandacht naar zijn bovenlokale engagement. Misschien was het grote voordeel van gemeentesecretaris zijn in een kleine gemeente als Essen wel vooral dat : er bleef tijd over om over de grenzen te kijken, om actief te zijn in provinciale, nationale, internationale organisaties. Daarop kwam op het politieke niveau wel eens kritiek. Ten onrechte, wat mij betreft. Zoals ik mijn werkgever dankbaar ben om mijn internationale engagementen te ondersteunen, zo vind ik het als gemeentebestuurder terecht dat Essen Ronny heeft ondersteund in die van hem. De rechtstreekse baten wogen misschien niet op tegen de kosten, maar het is een vorm van solidariteit. Omdat de wereld niet eindigt aan de Strontpaal.

Ik wens Ronny een mooi pensioen en nog heel wat mooie jaren in Essen en de wijde wereld.

So it begins

24 06 2016 - 17:29


UKEU Vandaag is een heel droeve dag voor Europa. Het Verenigd Koninkrijk besliste in een referendum om uit de EU te stappen. Ik heb er hier niets over geschreven, maar ik heb op mijn Twitteraccount, dat ik vanuit mijn professionele bezigheden gebruik (en daarom vooral in het Engels) eergisteren dit gepost : „On balance, the UK has been a force for good in the EU. The EU has been mostly good for the UK too. Let’s stay together #WeWouldMissYou”

De gok van Cameron, bedoeld om zijn partij bijeen te houden, pakte verkeerd uit. De jarenlange striemende kritiek op „Brussel” die hij en zijn partijgenoten, maar ook velen in Labour, lieten optekenen en de nooit tegengesproken onzin die de tabloids voortdurend spuiden kon niet in enkele weken worden omgebogen met de bekentenis dat het per saldo véél beter is om in de EU te blijven dan eruit te stappen.

Ik ben ervan overtuigd dat de Britten een monumentaal verkeerde beslissing hebben genomen. Als de Unie hier sterker uitkomt, zoals Donald Tusk vandaag impliceerde, dan zullen ze zich dat zeer hard betreuren. Als dit het begin van het einde is voor de EU, dan zullen zij het minder beseffen, maar betalen wij samen met hen de prijs. Hoe jammer. Hoe onbegrijpelijk. Hoe verkeerd. Hoe pijnlijk ook om te zien dat er bij de Britten beneden de leeftijd van 50 wel een duidelijke meerderheid was om in de EU te blijven.

En ja, daarmee zal ik wel tot de Europeanen, misschien zelfs de eurocraten, behoren die niet beseffen dat de burger er allemaal niets van wil weten. Maar waarvan dan juist niet ? En wat moet er gebeuren met de manifest tegengestelde verwachtingen ? De verwijten dat er niet wordt samengewerkt (om terroristen tegen te houden) en dat er soevereiniteit wordt afgestaan ? De verwijten dat de nationale aanpak wordt miskend en dat er onterechte concurrentie is wegens te grote verschillen ? De verwijten dat Europa geen sociaal beleid zou voeren (dat doet het wel) en dat sociaal beleid geen zaak van Brussel mag zijn ?

Als lokaal politicus wil ik alvast mijn kiezers vragen om nooit op mij te stemmen als ze me vervolgens willen verwijten dat ik de kool en de geit niet heb gespaard, dat ik geen eieren en kuikens kan afleveren, dat ze de cake niet kunnen opeten en bewaren voor de volgende dag.

En als Europeaan weet ik het even niet nu. Het is te vroeg voor antwoorden op de talrijke vragen.

Er zijn in de referendumcampagne dingen beloofd die aan elkaar tegengesteld zijn, en mensen hebben daar dan vóór gestemd. Omdat sommigen stelden dat het wel kon, en ze die dan maar geloofden. Enkelen van de „Brexiteers” lijken er ook nu nog van overtuigd dat zij en enkel zij zullen bepalen hoe de toekomstige verhouding tussen het VK en de EU eruit zal zien. Wel, neen. We hebben het VK altijd in belangrijke mate laten beslissen onder welke voorwaarden ze bij de EU wilden horen. Terecht, want hun lidmaatschap had een grote meerwaarde. Maar de voorwaarden voor de uitstap zullen natuurlijk op een heel andere basis bepaald worden. Out is out, dat was vooraf erg duidelijk gemaakt.

Overigens stelt het referendum overigens andermaal de vraag op scherp wat de N-VA bezield heeft om in de ECR-fractie van het Europees Parlement te stappen - en van de weeromstuit af en toe het discours te voeren waarvoor Cameron nu de prijs betaald heeft. De fractieleider, een Britse conservatief, voerde campagne om uit de EU te stappen... Nu dat kamp gewonnen heeft, bestaat de fractie zelf de facto nog uit de Poolse regeringspartij die aldaar goed haar best doet om de democratie te ondermijnen, en uit een reeksje kleinere partijen waarmee het ook kwaad kersen eten is. En ja, natuurlijk, een fan van Verhofstadt zullen ze bij de N-VA niet worden. De man heeft een doodzonde begaan : een regering geleid met een regeerakkoord waarin de communautaire stilstand ingebakken was. Maar is een verstandshuwelijk met hem zoveel erger dan één met Jaroslaw Kaczinsky (Bas van der Staaij ? Panos Kammenos ? Alexander Gauland ?).

No retreat, no surrender

13 06 2016 - 11:21


Orlandokl De aanslag in Orlando lijkt een beetje "hybride". We zijn dit soort schietpartijen in de VS gewoon geworden. President Obama speechte gisteren al voor de 14e keer sinds zijn aantreden naar aanleiding van dit soort gebeuren. De zonder meer dwaze wapenwetgeving in de VS ligt zonder twijfel mee aan de basis van het dodelijke fenomeen, en dus ook van deze aanslag. Om de president te citeren : "This massacre is therefore a further reminder of how easy it is for someone to get their hands on a weapon that lets them shoot people in a school, or in a house of worship, or a movie theater, or in a nightclub."

Toch past deze aanslag ook in de rij die tot voor kort in Brussel eindigde. Het verbaast me daarom dat ze in Europa zoveel minder reactie lijkt op te roepen. Dat de schutter bovendien de LGBTI-gemeenschap expliciet als doelwit koos, versterkt die verbazing nog.

Ik hoop dat "the land of the free and the home of the brave" erin slaagt het hoofd koel te houden, of te maken, en zonder te luisteren naar demagogen als Donald Trump de keuzes maakt die zich opdringen. Over vrijheid en respect voor ieder mens valt niet te onderhandelen.

No retreat, no surrender.

Weg

11 06 2016 - 21:34


Die ochtend op de trein van Brussel naar Antwerpen... Nadat ik gisterenavond teruggekeerd was uit Parijs, alwaar de voetbalgekte uiteraard de stad overheerste, meer nog dan het zich opstapelende vuilnis, nam ik deze morgen de "Amsterdammer". Met nogal wat bagage, waaronder een bakje aardbeien. Die zijn veilig in mijn ijskast beland. Maar de tas met mijn laptop, die ik ook meenam op de trein, wel, die bleek in Antwerpen verdwenen.

Een doodgewoon voorval, ongetwijfeld. Het overkwam me zelden, maar dat betekent vooral dat ik van geluk mag spreken. De tas werd ook gewoon meegenomen (denk ik, ik heb namelijk niets gemerkt). Waren het maar de aardbeien geweest - ik had er allicht mooiere moeten kopen. Echte Hoogstraatse, bijvoorbeeld. Dan was ik die nu misschien kwijt geweest...

Ik ken maar al te veel mensen bij wie werd ingebroken, die werden bedreigd of overvallen. Maar toch, het zorgt voor het soort dag waarop je de shariastraf voor diefstal plots niet eens zo onredelijk vindt. Dat zal weer wel overgaan (de would-be one-armed-bandit kan daarin wellicht gerust zijn), maar ondertussen zorgt het toch maar voor een behoorlijk rot gevoel, waarvoor vreemd genoeg zowel mijn eigen onoplettendheid als het gebrekkige normbesef van de nieuwe bezitter van mijn tas elk voor de volle 100% verantwoordelijk zijn.

En het is erg vervelend. Dit stukje intikken lukt met een tablet nog wel, maar de N-VA/PLE-Nieuwsflits zal vandaag echt niet zoals gepland verstuurd geraken. En ook enkele "Essen in Beeld"-taken gaan voorlopig blijven liggen.

Oh ja, het kantoor van de spoorwegpolitie in Antwerpen-Centraal is dicht, omwille van te veel patrouille-opdrachten. En bij de Nederlandse Spoorwegen bleek het hele systeem om "verloren voorwerpen" te melden er vandaag ook uit te liggen. Maar goed, maandag wordt er alvast niet gestaakt. Hopelijk is er ook plaats genoeg in de trein, want mijn bagage gaat voorlopig toch een zitplaats krijgen, vrees ik...

OCMWijsheid

5 05 2016 - 19:41


OCMWgebouw Toen ik hier over de komst van Annemie Van Loon in de OCMW-raad schreef, wist ik dat al dat er nog een tweede vervanging op til was. Die was toen zelfs al bijna rond. Dat het er uiteindelijk drie zouden worden, was toen nog niet te voorzien. Jammer genoeg het gevolg van niet zo fijne omstandigheden.

Het levert ons wel een verrassende maar erg boeiende OCMW-fractie op. Naast Jasper en Annemie zijn sinds gisteren Liesbeth Denissen en Paul De Corte OCMW-raadslid.

Om met Paul te beginnen... Ik herinner me nog altijd dat hij hier naar mij thuis kwam, in 2001, op de dag dat mijn ouders naar Hoek aan het verhuizen waren. Hij meldde dat hij zijn OCMW-mandaat niet zou verlengen en vroeg aan mij om het over te nemen. Dat was niet helemaal een verrassing, maar toch ook niet helemaal voorzien. Ik heb vervolgens vijf jaar lang erg graag in de OCMW-raad gezeten, en ben daar Paul dankbaar voor gebleven. Al had hij het zeker even goed gedaan, zoals hij in de zes jaar voordien al had bewezen. Als enige raadslid -dat was ik ook- maar in de meerderheid, niet altijd even gemakkelijk. En nu komt hij zowaar terug. Voor hoe lang weten we nog niet, maar we weten wel dat hij dat opnieuw degelijk en enthousiast gaat doen. En het OCMW is dan wel veranderd in die tussentijd "plus ça change, plus ça reste la même chose", zoals men aan de andere kant van de taalgrens zegt. Het doel is nog altijd hetzelfde gebleven.

Dat doel is ook wat Liesbeth naar de OCMW-raad drijft. Een sociaal beleid op maat van de Essenaren die het niet altijd zo gemakkelijk hebben. Een inspiratie die ook haar schoonvader, wijlen Jos Van Loon, naar het OCMW dreef dat hij (veel te kort) mocht voorzitten. Ik ben ervan overtuigd dat zij dat even goed gaat doen.

Veel succes, Liesbeth en Paul. En zoals dat telkens gaat als er iemand de OCMW-raad namens N-VA/PLE vervoegt, ben ik ook alweer een tikje jaloers.

Wir schaffen das

26 04 2016 - 22:21


Vluchtelingen Het was vanavond gemeenteraad. Door omstandigheden zit ik nu alweer terug in de trein naar Brussel. Ik zou mijn reistijd kunnen gebruiken om commentaar te geven over de (ontstellende) antwoorden op mijn vragen over de activeringsheffing. Maar die kans krijg ik nog wel. Ik zou er ook fijntjes op kunnen wijzen dat we voor een te laat ingediende vraag van sp.a om een mandaat aan te passen gewoon de hoogdringendheid mee hebben goedgekeurd. We hadden die ook kunnen weigeren (en dan was het niet doorgegaan), zoals sp.a deed toen wij eens te laat waren. Maar dat ga ik ook niet doen.

Ik ga gewoon de burgemeester feliciteren. Zijn antwoord op de vragen van de ongeruste bewoners van Heikant over de komst van vier asielzoekers naar het woonhuis van het Paviljoen was gewoon goed. De juiste toon vinden was in niet eenvoudig, en soms werd de vaste grond onder zijn voeten even glibberig, maar hij bleef het evenwicht bewaren. En zijn boodschap, dat Essen 30 tot 40 asielzoekers echt wel aankan, en dat elke mens als persoon moet worden benaderd, was terecht. Ook de verwijzingen naar de vluchtelingen uit Essen in Wereldoorlog I en naar Essen-Oldenburg heb ik gewaardeerd. Goed werk.

Laat het gras maar groeien

26 04 2016 - 16:01


TerreinOP Ik ken je al lang. Ik weet nog hoe de resten van wat een zeer indrukwekkende oude boom moet zijn geweest, enkele sokkels van wellicht mooie beelden, een altijd troebele en meestal stinkende gracht en een verwaarloosd monument je omzoomden. Maar jij, je was een prachtig speelterrein. Een mooi grasveld, altijd groen, en in de herfst vol nootjes en kastanjes.

En toen werd er beleid gemaakt. De oude boomstronk verdween. De lege sokkels ook. Uit de voor de zoveelste keer vergane glorie kwam opnieuw een mooie Oude Pastorij tevoorschijn. En de gracht, die werd opgekuist. Het slib, dat kreeg jij te verwerken. Wie dat bedacht heeft, decennia geleden, vraag ik me nog steeds af. Met jou is het nadien nooit echt meer goed gekomen.

Oh, je toekomst zag er goed uit. Telkens opnieuw. Je zou een wandelpark worden. Een beeldentuin. Een terrein voor evenementen. De schutterspaal zou weggehaald worden. Via de Magerbeek zou er terug stromend water in de gracht komen. Dertig jaar geleden. Twintig jaar geleden. Tien jaar geleden.

Al die tijd bleef je gewoon waar je best in was. Een speelterrein. Na elke mislukte heraanleg bleek je toch vooral geschikt voor Chinese Voetbal. En Dikke Bertha. De aangebrachte verbeteringen aan het grasveld, de wandelpaden die werden geplaats, ze werden vakkundig door vrachtwagenwielen of aanhangwagens omgewoeld. Meestal met het logo “gemeente Essen” goed zichtbaar. Vaak heb ik ze mee verwelkomd, die vrachtwagens, mee leeg geladen. Maar altijd met een dubbel gevoel. Want jij zag af.

Toegegeven, de laatste keer dat je werd opgeknapt ging het wat beter. De afwatering blijkt niet zo rampzalig als voordien. Ik hoorde gisteren op de “Open MINA-raad” dat er ook geen gemeentelijke vrachtwagens meer op het terrein komen (’t Zal wel, denk ik dan, ik heb het al zo vaak gehoord – maar misschien menen ze het nu wel). En de plannen komen terug boven. Een beeldentuin. Zitbanken voor de wandelaars. Afscherming voor de waardevolle bomen. Er zullen evenementen blijven – want een beter terrein hebben we daar nu eenmaal niet voor in Essen. De Magerbeek wordt omgelegd, natuurlijk. En de schutterspaal ? Die gaat alweer weg. Als er een alternatief wordt gevonden. De eendenplaag –de belangrijkste reden waarom de jeugdbewegingen in de buurt de Vest als een pest beschouwen, in plaats van als een verrijking voor de omgeving waar ze mee zorg voor moeten dragen– wordt aangepaakt.

Het klinkt allemaal goed. Ik verbaasde me er gisteren over dat er nog auto’s (of vrachtwagens) op het terrein zullen worden toegelaten. Ik zie echt niet in waarvoor dat nodig is. Laden en lossen kan toch ook in Essendonk ? Dat is wat verder gaan – en dan ? Het gaat over enkele tientallen meters.

En jij, oh dierbaar grasveld ? Wat denk jij ervan ? Ik ben ervan overtuigd dat jij vooral hoopt dat je de rol mag blijven spelen waar je het best in bent. Die van groot, mooi, open, groen speelterrein. Wat er de rest van de tijd gebeurt, vind je niet zo belangrijk. Wandelen tussen de beelden of wipschieten ? Het mag. Maar op zaterdag en zondag, in juli en augustus, dan ben je het mooiste veld voor Dikke Bertha in heel Vlaanderen. En dat wil je vooral blijven.

Zoals het een grasveld betaamt, zwijg je natuurlijk. Maar voor één keer wil ik toch jouw mening laten horen. Je hebt verdorie genoeg afgezien, al die jaren.


Bladen : << Vorige 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Volgende >>

Reageren ? info@tombevers.be

 
t Webwoning
Ingang
Waarom deze site ?
Facebook
Professioneel : LinkedIn
Professioneel : Twitter (EN)
 
Eerder gepost
Essen (algemeen)
Politiek (Essen)
Politiek (algemeen)
Politiek (buitenland)
Buitenland (algemeen)
Sport
Religie
Televisie
Treinergernissen
 
Politieke activiteiten
Mijn politiek CV
Mijn politiek verhaal
Mijn voorstellen
N-VA/PLE Nieuwsflits