Onuitputtelijk

26 07 2015 - 12:54


Quiz In Essen wordt er in de zomer niet gequizt. Het seizoen begint terug bij de Oogstfeesten (al verdient het zeer talrijke publiek daar een betere quiz dan wat er meestal wordt voorgeschoteld) en de Waaifeesten. De pauze biedt de gelegenheid om even verder te kijken dan de Essense (of Kalmthoutse) zuidgrens. En zo belandden we drie weken geleden, en vrijdag opnieuw, in het Lokaal Dienstencentrum van Putte-Kapellen. Niet voor een warme maaltijd, maar voor de "Chaotical Brain"-quiz. Een eerder uniek quizconcept : opsteller/presentator Freddy is ook het enige jurylid, houdt de tussenstand bij en zorgt voor de tombola. Als er in de zaal enkele drankautomaten zouden staan, dan kon het helemaal solo, nu zijn er nog opdieners nodig. De puntentelling is complex (elk juist antwoord levert punten op in functie van het totaal aantal juiste antwoorden per blokje van twee vragen), maar de tussenstand wordt desondanks -of net daarom- continu bijgehouden. Er zitten beperkingen aan het concept (meer dan 20 ploegen zou niet haalbaar zijn), maar het werkt wel, en het zorgt voor aangename zomerse quizavonden.

Haalden we bij de eerste uit de reeks nog een onverhoopt mooie zesde plaats, vrijdag het ESAK-team niet verder dan een eerste plaats halfweg in één ronde, en strandden we uiteindelijk als 13e op 14e, met godbetert 0,25 punt achterstand op de Essense collega's van De Voerman. Wel scoorden we twee "solo's" (antwoorden die enkel wij wisten), en als dat toevallig in twee opeenvolgende vragen zou zijn gebeurd, dan had de puntentelling ons wellicht zo goed als naar de top-5 gekatapulteerd. Maar het mocht niet zijn. Toch een erg leuke quizavond gehad. En dat de tombola voor één keer voor mij meer succesvol verliep dan de quiz zelf, is natuurlijk ook mooi meegenomen.

Uitgave 3 van dit jaar gaan we missen wegens vakantie, maar volgend jaar ga ik graag weer mee naar Putte. En voor wie zelf op zoek is naar enig quizplezier : voor de 27e ESAK-quiz op 23 oktober zijn er nog drie plaatsjes. Snel inschrijven is de boodschap !

't Zijn Touren

20 07 2015 - 13:38


Meerseldreef Terwijl de Tourrenners van Bourg-De-Péage naar Gap trokken, besloot ik om net deze dag te gebruiken om zelf het stalen ros te beklimmen en naar de grot in Meerseldreef te fietsen. Een korte blik op buienradar leerde me dat het wel even zou regenen. Maar ofwel heb ik de informatie verkeerd geanalyseerd, ofwel zat de radar ernaast. Mijn korte pauze aan de Mariagrot leverde me net geen uur aflaat van de regen op. De rest van het traject doorweekte me grondig. Zodat mijn eerste bezoek in meer dan dertig jaar aan de heiligste plaats der Noorderkempen (ja, toch ?) veel weg had van een echte bedevaart.

Nu, niets in vergelijking met wat de renners in de Tour voorgeschoteld krijgen, natuurlijk. En het water dat over mij goot is ook klein bier in vergelijking met de modder die met name gele truidrager Froome over zich heen krijgt. Omdat hij hard rijdt (tiens, dat is zijn vak) en omdat zijn ploegmaats hard rijden (jaja, die zijn ook net daarom aangeworven) worden ze verdacht van doping. Ik geloof al enkele jaren geen enkele wielrenner die zegt dat hij (zij) niets pakt. Maar ik geloof ook niet dat dit feit de competitie echt verstoort. Volgens mij is door de band genomen het hele peloton telkens ongeveer even goed voorbereid en geprepareerd (!).

Zoals Lance Armstrong (voor mij zevenvoudig Tourwinnaar, net omwille hiervan) het deze week zei : niemand uit de top-10 van de Rondes die hij reed en won heeft ondertussen de overwinning opgeëist met de bewering zelf wél helemaal zuiver te zijn geweest.

Ik herhaal dus ook dit jaar mijn voorstel : wees restrictief met verboden producten en verbied alleen wat een echt gevaar voor de gezondheid oplevert, controleer daarop en laat wie betrapt wordt niet aan races deelnemen - voor een tijd of voor altijd. Maar wijzig de uitslag nadien niet meer. Het zou voor mij de geloofwaardigheid en de aantrekkelijkheid van het wielrennen zeer ten goede komen. Of bedenk anders eens hoeveel volk er naar de kampioenenviering 2015 van Club Brugge zou komen als binnen een jaar of vier de titel van AA Gent zou worden afgepakt wegens dopinggebruik bij één van de spelers. Zelfs de meest gestaalde Bruggesupporter zou uit die viering maar erg weinig vreugde puren...

Ondertussen kan ik er dus nauwelijks naar kijken, naar de Tour. Al vind ik het eigenlijk wel een mooi spektakel. Maar ik wil niet binnen een jaar of vier in de krant lezen wie de winnaar is. Wie in Parijs in het geel over de streep komt, die zou ik het liefst als de winnaar beschouwen. Zo vreemd lijkt me dat niet. Ik zal eens een kaarsje moeten branden voor de UCI.

Mobib ? Mo vent !

19 07 2015 - 13:15


Mobib Enkele maanden geleden beschreef ik hier hoeveel vreugde de Mobibkaart van de NMBS me al heeft opgeleverd. Wat ik er toen niet bij vertelde is dat ik de kaart waarop begin dit jaar geen nieuw abonnement kon worden geplaatst toch bijhield. Ik had daarop namelijk een krediet voor Brusselse metroritten opgeladen, en aan het loket raadde men mij aan om de oude kaart daarvoor te blijven gebruiken. Zo gezegd zo gedaan. Ik nam er de metro mee, en laadde ze terug op zodra de ritten uitgeput waren. Telkens voor zo'n 70 EUR, een kwestie van niet elke week aan de Mobibautomaat te staan.

Maar... enkele dagen geleden heeft de oude kaart het ook opgegeven. Bij het inchecken voor de metro bleek ze niet meer te werken. Er stonden echter nog een 50-tal ritten op, zodat ik mij bij de MIVB (de Brusselse vervoersmaatschappij die de metro beheert) heb aangeboden om die ritten te recupereren. Zij stuurden mij naar het NMBS-loket. Daar zei men dat men niets voor mij kon doen : de NMBS-producten (abonnement) stonden immers niet meer op de kaart.

Na wat tegenpruttelen (de woorden "kastje" en "muur" kwamen een eerste keer boven, maar niet voor het laatst) Terug naar de MIVB waar men ook niets voor mij kon doen : de NMBS moest de kaart vervangen. De MIVB-medewerker was zo vriendelijk om mee te gaan naar het NMBS-loket.

Daar heeft men een nieuwe Mobibkaart aangemaakt (voor wie de tel heeft bijgehouden, de vierde die de NMBS me dit jaar uitreikt), en zowel de oude Mobibkaart als de nieuwe die ik in de trein gebruikte bijgehouden. Volgens hen zou ik zo mijn metroritten terugkrijgen. Vervolgens ben ik met de MIVB-medewerker naar hun loket gegaan. Maar de ritten bleken niet terug op de kaart te staan. Men vertelde mij dat ik met de klantendienst van de NMBS contact moest opnemen. Dat heb ik dus gedaan. Ik ben benieuwd of ik ooit een antwoord ga krijgen, wanneer en vooral wat men mij gaat vertellen. Ik durf er bijna gif op innemen dat de NMBS mij naar de MIVB gaat doorverwijzen.

Toch nog dit :
1. In het hele Mobibverhaal heb ik op elk moment exact gedaan wat er mij aan de loketten of in de trein werd gezegd, en ik heb nooit zelf iets gedaan dat tot beschadiging van één van de betrokken kaarten zou (mogen) kunnen leiden. Dat er dus niemand denkt dat het wel aan mij zal liggen.
2. Tussenstand in de klantvriendelijkheidsscore : NMBS 2/10, MIVB 6/10. Niets is perfect, maar het kan dus écht wel beter dan bij het Spoor.
3. Op de koop toe ben ik zowat het enige slachtoffer van de zaterdagstaking van de machinistenbond ASTB geweest. Ik geeft toe, de L-trein van Ciney naar Assesse willen nemen is géén normaal gedrag. Net de man die daar aan het stuur zou zitten staakte wél en werd niet vervangen. Merci, la Société Nationale des Chemins d'Enfer...

Grand Lux

18 07 2015 - 12:29


Luxembourg Juli is ook altijd een beetje januari. Neen, dan heb ik het niet over het weer. We kunnen er wel eens over klagen, maar de kans op sneeuw valt al bij al goed mee. Maar 1 juli is de start van de tweede helft van het jaar. Voor mij betekent dat bijvoorbeeld dat het voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie wijzigt. In de volgorde waarin de landen aan de beurt komen zit een echo van het alfabet, en zo belanden we na Letland bij Luxemburg. Een groot geografisch verschil, en ook cultuur en politiek best een grote sprong, al heeft Duitsland beide landen erg diep beïnvloed.

Dit najaar zal ik dus regelmatig de LST naar Luxemburg mogen nemen. De LST ? Wel ja, de LageSnelheidsTrein. Die over het traject van Brussel-Zuid tot in de Groothertogelijke hoofdstad drie uur en zeventien doet. Op die tijd kan je vanuit hetzelfde station over en weer naar Parijs ! Ik heb nooit begrepen waarom niet in deze lijn wordt geïnvesteerd, om zo Luxemburg en meteen ook Straatsburg dichterbij te brengen. Volgens mij zou de kostprijs alleen al via de efficiëntiewinst voor de Europese instellingen die in Brussel, Luxemburg en Straatsburg zijn gevestigd worden terugverdiend. Naar verluidt ligt de knoop bij de NMBS. Niet zo verrassend natuurlijk...

Al geef ik toe dat de lange reis ook wel een beetje aan de charme van Luxemburg bijdraagt. Elk Ardeens stationnetje brengt je stapvoets dichter bij het doel. De stad die je bereikt ademt een unieke combinatie van authentieke charme en economische (vooral financiële) bedrijvigheid uit. Eigenlijk kom ik er dus wel graag. Maar goed ook, want in mijn agenda staan voor de volgende maanden nog minstens zes trips naar het op één na kleinste EU-land. Dat kost me een volle werkweek aan treinreizen alleen. Tijd om een paar goede (e-)boeken te zoeken !

Uit vrije wil

4 07 2015 - 16:34


Het is Roefel vandaag. In tegenstelling tot de voorbije 12 edities maak ik daarvan geen foto's. Omdat niemand het me heeft gevraagd. Vind ik dat erg ? Niet echt, ik krijg de dag wel gevuld. En mijn ego is nu ook weer niet zo groot -en mijn fotografietalent al helemaal niet- dat ik denk dat er iemand iets aan zal missen.

Bovendien heb ik misschien wat overdreven in mijn openigszin. Is het wel Roefel vandaag ? Er zijn een aantal activiteiten die onder de Roefelvlag worden georganiseerd. Een week later dan de voorbije 21e jaar het geval was. En met een beperkt aanbod. Naar verluidt zonder dat er echt met de mensen werd overlegd die de Roefel de voorbije jaren organiseerden.

En net daarom vind ik mijn eigen verhaal wel relevant. Want het past in een patroon. Het lijkt er namelijk sterk op dat er aan het Heuvelplein beslist is om zo weinig mogelijk samen te werken met vrijwilligers. Ofwel organiseert de gemeente iets zelf, ofwel laat ze de verenigingen doen. Coproducties zijn uit den boze. Want werken met vrijwilligers laat dan wel toe om méér te doen, het kost ook wat meer tijd en energie. En die vrijwilligers willen dan ook iets te zeggen hebben. Ze hebben ideeën. Zijn wel eens kritisch. Kunnen niet bij dienstnota aangestuurd worden, maar moeten af en toe overtuigd worden dat de gekozen aanpak ook de beste is. Vinden ook niet zo nodig dat een activiteit pas áf is als er minstens één schepen in het zonnetje kan worden gezet.

En de vzw Kobie dan ? Dat zijn vrijwilligers, waarmee wordt samengewerkt. Klopt. Dat is de grote uitzondering. Hoewel... Het is een vzw die geleid wordt door het gemeentebestuur, met de burgemeester als voorzitter, en die voor een belangrijk deel gestuurd wordt vanuit het Heuvelplein. Ik heb heel veel respect voor de vrijwilligers die erin actief zijn, maar ook voor hen moet het wel duidelijk zijn dat hun "vrije wil" als vrijwilliger wordt ingeperkt. De keuze voor Kobie neemt bovendien ook ruimte weg voor samenwerking met andere -echt onafhankelijke- vrijwilligersgroepen. De vzw Kobie is daardoor niet zomaar de uitzondering die de regel bevestigt, maar de uitzondering die de regel nog versterkt.

Met vlag en wimpel

2 07 2015 - 13:58


USACSA De Europese politiek is natuurlijk bijzonder boeiend dezer dagen, maar ook over de oceaan zijn het interessante tijden. Het Hooggerechtshof besliste om in de gehele VS wetten te verbieden die het huwelijk van mensen van hetzelfde geslacht onmogelijk maakte. Daarmee volgt de invloedrijkste democratie in deze wereld na 12 jaar het voorbeeld van ons land. Zoals zo vaak in de Amerikaanse geschiedenis kwam het aan het "Supreme Court" toe om de knoop door te hakken. Ik heb hier al wel eens geschreven dat ik dat "SCOTUS" een boeiende instelling vind. Bijvoorbeeld omwille van de "dissents" : de rechters die het niet met het meerderheidsbesluit eens zijn (en in dit geval was het oordeel 5-4) kunnen hun tegenwerpingen aan het vonnis toevoegen. Dat leidt tot juridische maar soms ook taalkundige spitsvondigheden : hoe zo beleefd mogelijk uitleggen dat de ander nonsens uitkraamt ? Overigens hield het Hooggerechtshof ook de ziekteverzekeringswet die in het algemeen de naam "Obamacare" genoemd wordt overeind, een grote overwinning voor Obama. Dat twee van de zes rechters die dat besluit mee steunden door een Republikeins president werden benoemd, toont overigens aan dat het Hof minder partijpolitiek functioneert dat al te voortvarende commentatoren wel eens doen uitschijnen.

Over partijpolitiek gesproken... De schietpartij in Charleston leidt tot een boeiende discussie over de plaats van de vlag van de voormalige Confederatie zoals die tijdens de Burgeroorlog werd gebruikt (eigenlijk de "battle flag", de officiële staatsvlag die destijds door de afgescheurde delen van de V.S. werd gehanteerd is een stuk minder omstreden). Voor velen is die vlag een teken van rassenhaat, en moet ze dus van openbare plaatsen worden verwijderd. In South-Carolina, de staat waar Charleston deel van uitmaakt, wappert ze sinds een aantal jaren niet meer letterlijk van de staatsgebouwen, maar er staat er wel één op het domein van het staatsparlement, naast een oorlogsmonument voor de Confederale gesneuvelden. Voor anderen gaat het om een historische vlag, die vooral de cultuur van het zuiden van de V.S. en de herinnering aan degenen die in de burgeroorlog vielen moet oproepen.

Of hoe vlaggen altijd verschillende interpretaties en emoties oproepen. Die bovendien aan wijzigingen onderhevig zijn. Vlaggen worden vereerd en verbrand. De Belgische driekleur is voor sommigen de vlag van hun vaderland, voor anderen het symbool van alles wat fout loopt in datzelfde land (dat ze dan wellicht niet hun vaderland zullen noemen), voor nog anderen is het de supportersvlag van een -vooral in vrienschappelijke wedstrijden succesvolle- voetbalploeg. De Vlaamse Leeuwenvlag roept een al even rijk spectrum aan beelden op. De vlag van de voormalige DDR staat voor sommigen voor de communistische repressie in dat land, voor anderen is het een pure uiting van "Ostalgie". En zo kan ik nog lang doorgaan. Ik vind het terecht dat nu vanuit verschillende hoeken wordt opgeroepen om de battle flag naar het museum te verwijzen - maar kan me niet inbeelden dat al wie de "General Lee" in "The Dukes of Hazard" een mooie auto vond daar ook racistische connotaties aan verbond. Of hoe een vlag zo goed als altijd twee kanten heeft. Zoals zoveel in het leven, maar dan in gecondenseerde vorm.

Het Charlestondrama levert nog opmerkelijke beelden op. De preek (want dat was het) van president Obama op de begrafenis van één van de slachtoffers is om allerlei redenen het bekijken waard. Om vast te stellen dat geen Europees politicus die het in het hoofd zou halen om dit soort zeer religieuze speech te houden - of om te beginnen zingen in een toespraak. Er zijn wellicht ook weinig Europeanen die het zich zouden kunnen voorstellen dat er op een begrafenisplechtigheid überhaupt zo zou worden gesproken. Maar de preek is vooral interessant om te beseffen wat voor begenadigd spreker Obama is, en hoe zeer alle presidentskandidaten voor 2016 van geluk mogen spreken dat hij niet mag meedoen.

Ergerlijk, anders, achterlijk, dynamisch, racistisch, vooruitstrevend, onbegrijpelijk, herkenbaar... maar vooral altijd interessant. In drie letters : USA.

Geringd

29 06 2015 - 13:47


Ringen Kevin is getrouwd ! Nadat hij zes jaar mijn buurman was in de gemeenteraad (toen nog als één van de twee jongste raadsleden) heeft Anne zich tussen ons in gewrongen, maar dat houdt ons niet tegen om af en toe nog eens te overleggen. Meestal is mijn gewaardeerd collega-raadslid redelijk kritisch, maar zaterdag heeft hij zonder amendementen "ja" gezegd tegen zijn Sharon.

Ik kon niet bij de plechtigheid zelf aanwezig zijn, maar mocht gelukkig 's avonds wel meevieren met de trotse ouders van Noah. Dat de voorzitter van Carnaval Den Uil zou zorgen voor een gezellig feestje, dat stond natuurlijk vast. En mogelijk herken ik de volgende keer dat Robin een vraag stelt over één van de gebrachte muziekstukken er alvast iets meer van. Wie weet...

Alvast nog veel geluk samen, daar in de Vaartstraat !

Allemaal in het bad

24 06 2015 - 13:08


Bad Wat valt er over de gemeenteraad te vertellen ? Weinig of niets eigenlijk. Alles werd ook unaniem goedgekeurd. Al weet ik dat dit met een geheime stemming voor minstens één punt niet zou zijn gebeurd. Een lid van de meerderheid zou misschien tegen hebben gestemd, maar zich wellicht hebben onthouden. Ik ook. En geen van beiden durfden we daar openlijk voor uitkomen. Ik nog minder dan de betrokkene - maar toen die aangaf het niet eens te zijn met de argumentatie van de betrokken schepen kon ik niet anders dan een begripvolle blik uitwisselen.

Het is soms toch iets vreemd hoor, democratie. Als ieder raadslid elke keer volgens de eigen persoonlijke overtuiging zou stemmen, heel wat beslissingen zouden er anders uitzien. Maar het zou voor de kiezer, en uiteindelijk ook voor de raadsleden zelf niet meer te volgen zijn. Een stabiel bestuur zou ook onmogelijk worden. Democratie is immers ook een voortdurende, soms expliciete maar vaak impliciete, uitruil van stemmen. Onvermijdelijk, maar soms ook frustrerend als je weet dat je voorstel eigenlijk gemakkelijk een meerderheid zou kunnen krijgen, en dat bij de stemming toch niet blijkt. Onbegrijpelijk soms ook, als je ziet dat sommigen bij de ruil toch bijzonder weinig baat hebben en heel veel "ja's" leveren - om er wat voor in de plaats te krijgen ?

Of misschien toch meer dan we soms denken. Eén van de beslissingen die we ook unaniem namen lijkt het resultaat te zijn van een zeer handig manoeuvre binnen de meerderheid. In de theoretische geheime stemming van hierboven haalt dat voorstel wellicht niet eens een meerderheid - zeker als er een open discussie achter gesloten deuren aan zou zijn voorafgegaan. Het zou me zelfs verbazen als meer dan één of twee leden van het schepencollege dan vóór zouden hebben gestemd. Maar nu zijn we allemaal blij met ons uiteraard zeer goede besluit.

Na de raad trokken we met enkelen naar het zwembad en naar het Parochiecentrum. Voor de afscheidszwem van De Vennenzwemmers. Ik had eigenlijk liever in het water gezeten, maar de vervroegde gemeenteraad maakte dat onmogelijk. Het is lang geleden dat ik nog in De Vennen gezwommen heb, toegegeven. Maar het bad blijft een belangrijk stuk van mijn jeugd, waar ik veel plezier aan heb beleefd. Als raadslid erger ik me vooral aan de kortzichtigheid die nu heeft geleid tot een gebrek aan een alternatief, minder aan de (onvermijdelijke) sluiting van het bad. Maar persoonlijk raakt dat laatste me meer. De sloophamer gaat pijn doen.

52° Noorderbreedte

18 06 2015 - 15:02


Legioen Onlangs, toen de zon toevallig scheen, ben ik voor het eerst over de Oesterdam gefietst. Het onvolprezen knooppuntennetwerk (een must voor iemand met een oriëntatiehandicap) leidde me om Bergen-Op-Zoom heen naar Tholen en zo de dam over, om via Hoek terug naar Essen te leiden. Een mooi ritje, over prachtige fietspaden. Die me even voordien ook al eens bijzonder vlot door het stadscentrum van Roosendaal leidden.

Hoe komt het toch dat, ondanks alle inspanningen, onze Noorderburen er zoveel beter in slagen de fiets ter wille te zijn ? Hoe komt het dat zij hun ruimte die al even schaars is als de onze wél netjes hebben geordend, waardoor hun landschap zoveel beter tot zijn recht komt ? Is het de broosheid, de druk van het water die hen dwingt om zoveel verstandiger met die ruimte om te gaan.

Onlangs hadden we een discussie met enkele mensen uit verschillende Europese landen over de mogelijke gevolgen van de stijging van de zeespiegel. Venetië weg, enkele kuststreken bedreigd... En in Nederland ? Niets geen gevolgen, natuurlijk. Alles netjes ingedijkt.

Soms maken ze me jaloers. Gelukkig is er een keerzijde aan de medaille. Ik was vorig weekend in Riga. Op vrijdagavond zou daar de voetbalwedstrijd Letland-Nederland plaatsvinden. Dus tekende het Oranjelegioen paraat. Dat volwassen mannen naar een wedstrijd gaan in korte oranje broek, met oranje t-shirt, warme sjaal en een idiote pet op hun hoofd, ik wil het desnoods proberen te begrijpen. Dat ze twee dagen nadien in dezelfde outfit in een museum (een openluchtmuseum, maar toch) rondlopen, gaat er al wat moeilijker in. En of het nu écht nodig is om voor een voetbalmatch een plein in Riga om te dopen tot "Hollandplein" en er vervolgens een DJ Jantje Smit door de luidsprekers te laten knallen, ik vraag het me toch af. Eentje vroeg er me in het Engels (nou ja...) hoe hij in het centrum moest geraken. Ik heb hem "langs ginder" geantwoord, en stel me nog steeds de vraag wat hij toen moet hebben gedacht - voor wie daaraan twijfelt, ik heb hem wel degelijk de juiste richting uitgestuurd.

Een land met twee gezichten. Of horen die toch bij elkaar ?

Waar het zwembad geen water behoeft en de school voor altijd vakantie is

27 05 2015 - 11:01


Gemeentehuis2 Als er na 1 juli een badmeester ontslag neemt bij het Essense gemeentebestuur, dan moet die worden vervangen. Vanzelfsprekend, zegt u ? Dan hebt u het Essense nieuws een tijdje niet gevolgd. Want eind juni sluit ons zwembad. Om te besparen, volgens het schepencollege. Toch worden er nu nieuwe functies gecreëerd voor het zwembadpersoneel. Dat die in dienst blijven is normaal. Maar dat ze ook opvolgers zullen hebben, mogelijk jaren na de sluiting van het bad, is toch wel een beetje bizar, niet ?

Zo staat het nochtans in de personeelsformatie die de gemeenteraad gisteren goedkeurde. Dat werd trouwens hoog tijd : normaal werkt een nieuw college een strategisch meerjarenplan uit, én koppelt daaraan de bijhorende pseronseelsformatie. Maar ons CD&V/sp.a-college nam het hele jaar 2013 de tijd (”planningsjaar”) en kwam met een gebrekkig plan, zonder bijhorend personeelsluik. Anderhalf jaar later is het daarvan alsnog bevallen.

Niet dat er fundamentele keuzes worden gemaakt. Een degelijke poging om te vergelijken met andere gemeenten bleef ook al uit. De volgens ons overbodige functies van afdelingshoofd (tussen haakjes : het is niet omdat iemand functie overbodig is dat de betrokkene geen goed werk kan leveren) werden verdedigd vanuit de nood aan een managementsteam, dat natuurlijk veel beter van onderuit kan tot stand komen dan als een kunstmatig toegevoegde toplaag die een voordien onbestaand zogenaamd coördinatieprobleem moet oplossen.

De meest fundamentele ingreep ? De dienst onderwijs verhuist naar de afdeling “vrije tijd”. De argumentatie daarvoor ? Na veel wikken en wegen blijkt, nadat alles gedurende jaren tot ieders tevredenheid heeft gewerkt, dat de activiteiten van die dienst op het vlak van flankerend onderwijsbeleid toch beter aansluiten bij de dienst vrije tijd. Een voorbeeld ? Ah, verkeersveiligheid ! Zit dat dan bij vrije tijd ? Natuurlijk niet. Kijk, dat soort drogredenen kunnen niet anders dan doen vermoeden dat er een onuitgesproken echte reden moet zijn voor de overheveling. Bovendien : als er niets te verbergen is, waarom wordt dan een wat meer uitgebreide discussie in een commissie bewust uit de weg gegaan ? Ik had echt gehoopt op een rationele uitleg, om het dan desnoods daarmee oneens te zijn. Nu hoorde ik alleen onzin.

We hebben zelf een alternatief organisatiemodel en een personeelskader ingediend. Om aan te tonen dat een personeelsbeleid met visie wél mogelijk is. Waarin de jammerlijke sluiting van het zwembad tenminste ook geld bespaart. En waarin onderwijs geen vrije tijd meer is, maar een investering in het sociaal-economisch weefsel van onze maatschappij. Maar vooral een model waarin het gemeentebestuur de stap zet naar een moderne en slagkrachtige overheidsorganisatie voor de 21e eeuw.

Ach, die eeuw is nog lang natuurlijk. Het zal onze tijd wel duren, heeft het college wellicht gedacht...


Bladen : << Vorige 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Volgende >>

Reageren ? info@tombevers.be

 
t Webwoning
Ingang
Waarom deze site ?
Privé : Facebook
Professioneel : LinkedIn
Professioneel : Twitter (EN)
Mijn roots : het jeugdwerk
 
Eerder gepost
Essen (algemeen)
Politiek (Essen)
Politiek (algemeen)
Politiek (buitenland)
Buitenland (algemeen)
Sport
Religie
Televisie
Treinergernissen
 
Politieke activiteiten
Mijn politiek CV
Mijn politiek verhaal
Mijn voorstellen
N-VA/PLE Nieuwsflits
 
Sites : mijn ontwerp
N-VA/PLE
Essen in Beeld
ESAK
Dosko@Volkshuis
Lijn 12
KSJ Essen
Ronde van Essen